Serifalaris: laburpena
BlogKomunikazioa

Serifalaris: laburpena

Ziur guztiok badakizuela Serifalarisen edizio honetarako lanean aritu garela. Baina oraingoan taldeak bizi izan duenaren laburpen txiki bat egin nahi genuen.

2024ko maiatzaren 29a3 min irakurtzekoBelvedere taldea
Irristatu irakurtzeko
serifalaris

Ziur guztiok badakizuela Serifalarisen edizio honetarako lanean aritu garela; proiektuen atalean ikus dezakezue. Baina oraingoan taldeak (edo haren zati batek, hain lanpetuta ez zegoenak) bizi izan duenaren laburpen txiki bat egin nahi genuen.

Maiatzaren 9an eta 10ean buru-belarri murgildu ginen Serifalarisen, Algortako Muxikebarri Arte, Kultura eta Biltzar Zentroan egin zen Diseinu Bisual eta Sormen Jaialdian. Ideia berritzailez eta inspirazio handiz betetako bi egun izan ziren, estatuko zein nazioarteko sortzaileak elkarrizketatuz eta entzunez, beren sormen-prozesuak, erronkak eta harroen sentiarazten dituzten proiektuak partekatzen.

Jaialdiko lehen eguna

Ekitaldia Juan eta Alejandro Mingarro anaiekin hasi zen, edo, bestela esanda, Brosmindekin, aretoa freskotasunez eta baikortasunez bete zuen Bartzelonako estudioarekin. Sormen-askatasunari buruzko gogoeta batekin hasi ziren, gure lanean freskotasuna eta berezkotasuna beti mantentzearen garrantzia gogoraraziz. Anai-arreben arteko erabakietan nola izan bidezko azaltzeko ikuspegi dibertigarriaz ere gozatu genuen, eta freelanceen eta sormen-estudioen errealitatea erakutsi zuten, irribarreak ateratzeari utzi ez zioten komikien bidez.

Indarrak berritzeko, kafe eta «galletrak» hartzeko etenaldia egin genuen, jaialdiaren ikonoetako bat. Hurrengo sormen-hitzaldiak Sander Plug ekarri zuen, The New York Times britainiarrean egindako lanagatik ezaguna. Zuzendari, argazkilari, artista bisual eta diseinatzailea izateaz gain, Sander aditua da kontzeptu sinpleetatik emaitza harrigarriak lortzen. Ondoren Annie Atkins etorri zen, Galesko diseinatzaile grafikoa, «The Grand Budapest Hotel» filmean egindako ekarpenagatik ospetsua, zinemaren estetika eta narratiba indartzen dituzten attrezzoa eta elementu grafikoak sortzen dituena.

Bazkaltzeko atsedenaren ondoren, hitzaldiekin jarraitu genuen, oraingoan Fuego Camina Conmigo Bartzelonako sormen-agentziaren parte-hartzearekin. Beren errealitatean sartu gintuzten Charles Dickensen «Bi hiriren istorioa» eleberriaren hasieraren ikuspegi moderno baten bidez, edukiaren aroa eta etengabeko hots mediatikoa aztertuz. Geroago, Iseok musika-giroa jarri zuen: bere sorkuntza artistikoa nola moldatzen duen azaldu zuen, bere liburuaren pasarte bat irakurri zuen eta gitarrarekin abestuz gozarazi gintuen.

«Letrekin gauzak egiten ditut»: horrela aurkeztu zen Paula de Álvaro diseinatzaile grafiko katalana (azken batean, guztiok gure senideei esaten dieguna). Joko tipografikoek eta pegatinekiko grinak ezaugarritzen dituzten diseinuak erakutsi zituen, bere lanari dibertsioa eta aldakortasuna ematen dietenak.

«Ponente Pepino» ezizenaren atzean Fernando Beltrán zegoen, hitzen maisua, hitzaldia «Ez zara inoiz ezer izango» esaldiarekin hasi zuena. Adierazpen indartsua, bertaratutako askok seguruenik bere egin zutena. Enpresei izena emateko hitzekin jolasten duen poeta bat, aldea markatuz, eta harekin agurtu genuen Serifalarisen lehen eguna, barre artean, Naming-aren munduan egin behar ez denaren adibideekin.

Bigarren txanda

Bigarren eguneko hitzaldiek bultzada hartu zuten Manuel Morantarekin, aforismo eta marrazki kontzeptualen bidez sinpletasun gorena bilatzen duen sormen-zuzendari eta artista bisual katalanarekin. Ideia konplexuak modu sinple eta bisualean transmititzeko gai den ikuspegia: «Ideia bat ona denean, gutxirekin azal daiteke».

Ondoren Clase Studio etorri zen, klixeei buelta ematea gomendatu zigun eta komunikazioak huts egin dezakeela gogorarazi zigun branding-agentzia. Euskal enpresa baterako identitate korporatibo bat erakutsi zuten, estudio katalan baten begiradatik sortua. Zerrendako hurrengoak Little Spaineko mutilak izan ziren, Madriletik zuzenean. C. Tanganaren ekoizpen-etxeak bere lanaz, Plaza izeneko dibisio komertzialaz eta bere asmoez hitz egin zigun.

Izaskun Chinchilla arkitektoak hitzaldiei ekin zien berriro, ikuspegi desberdin batekin: bere lana erakusteaz gain, jasangarritasunaz eta berdintasunaz kontzientzia hartzera eraman gintuen. Hitz gutxiago eskaintzen badizkiogu ere, gehien gustatu zitzaigun hitzaldia izan zen (gutako gehienei, behintzat).

Tartea izan zen Hey Studioren podcasterako ere, «Women at work», Ane Guerrak aurkeztua, sormen- eta lidergo-roletan dauden emakumeak inspiratzea helburu duena. Little Spaineko Cristinak, Clase Studioko Noek eta Izaskun Chinchillak beren ikuspegiak partekatu zituzten esaldi motibagarriekin, hala nola: «Baduzu denbora oker ibiltzeko. Erabaki bat ere ez da hain erabakigarria» (Cristina Trenas). «Bost urtean behin berrasmatzeko prest egon behar duzue», «Benetan zerbait egin nahi baduzu, egin ezazu» (Izaskun Chinchilla).

Oraingoan, «ponente guindilla» ezizenaren atzean Ana Esmith aurkitu genuen, aktorea, performerra, gidoilaria eta kazetaria. Mss. Beige gorpuztuz, emakumearen identitatearen deseraikuntzari buruzko ikuspegia eskaintzen du. Bere lanen irudiak erakutsi zituen, gogoeta egiteko aipuen artean, adibidez: «Sortzeagatik sortzeak ez du zentzurik. Gure zereginean dago: pentsamendu sortzailea sortzea. Horrek egiten du gizartea aurrera». Jaialdia ixteko azken ukitua Patrick Thomas britainiarrak jarri zuen, gaur egun Berlinen bizi eta lan egiten duen artista bisualak.

Hitzaldien artean, merkatuan ematen genuen denbora, postu desberdinekin hitz egiten (horien artean lagunak zeuden). Eta bi egun bizi, lanez eta inspirazioz beteen ondoren, oihala jaitsi genuen, ideia fresko pila bat geurekin eramanez.

Bide batez, Serifalarisek bi urtean behingo jaialdi bihurtzea erabaki du; beraz, 2026ra arte itxaron beharko dugu hurrengo ediziorako.

Amaiera

Egilea

Belvedereko taldea

Marketin eta komunikazio agentzia Bilbon. Markak zintzotasunez egiten ikasten duguna kontatzen dugu. Ezagutu taldea →

Hurrengo artikuluaDiseinu digitala komunikatzeko modu gisa